Επειδή η αποτελεσματικότερη μορφή ακύρωσης είναι η αυτοακύρωση


Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Έναν ακριβώς χρόνο μετά, ξανα-απεργώ, για το ξανα-άνοιγμα της δικηγορίας. «Απέχω», είναι η legally correct έκφραση, καθ’ ότι η δικηγορία είναι λειτούργημα και δεν νοείται, οι λειτουργοί να απεργούν. Προφανώς, νοείται να απέχουν. (Ένα θεματάκι βέβαια υπάρχει και σχετικά με το, έναντι ποίου απέχει ο αυτοαπασχολούμενος. Αλλά αυτό παρέλκει.)

Όπως κι αν έχει το πράγμα, απέχω, μετά από απόφαση των συλλογικών οργάνων του σώματος, διαμαρτυρόμενη για τη δυνατότητα που εισάγεται με το πολυνομοσχέδιο, να μπορούν οι δικηγόροι διαφόρων πρωτοδικείων, να συνάπτουν εταιρείες, για την καλύτερη άσκηση της δικηγορίας τους. Πέρυσι τέτοιον καιρό, επί τρεις μήνες, απείχα, διαμαρτυρόμενη για το γκρέμισμα των τειχών ανάμεσα στους νομούς της χώρας για τους δικηγόρους και ξορκίζοντας τις κακές εταιρείες. Η λεγόμενη «κοινή» λογική, θα σημείωνε, ότι η φετινή μεταρρύθμιση όφειλε να είναι το φυσιολογικό επακόλουθο της περσινής. Όμως δεν ήταν. Το επάγγελμα – λειτούργημα μισάνοιξε. Και χρειάζεται περαιτέρω άνοιγμα. Δυστυχώς, επειδή το λέει η τρόικα και όχι, επειδή το απαιτεί ή το επιβάλλει η πραγματικότητα των Ελλήνων δικηγόρων, προσκολλημένων ακόμη στο πρότυπο της δικηγορίας των αρχών του 20ού αιώνα.

Απέχω λοιπόν. Και έρχομαι με την αποχή αυτή να προστεθώ στην κατηγορία εκείνη των απεργών, που στο όνομα της διατήρησης δομών όχι μόνον παρωχημένων, αλλά και αποτρεπτικών, κινούνται και αποφασίζουν μάλλον με συντηρητικά αντανακλαστικά, παρά με τον νου, υπερασπιζόμενοι  τις δομές αυτές, ενώ η χώρα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.

Πρόβλημά μου… Γιατί, κατά τα άλλα, είμαι πεπεισμένη, ότι η μεταρρύθμιση στον χώρο της δικηγορίας και αναγκαία είναι και επιβεβλημένη προ πολλού. Ότι θα φέρει «φρέσκο αέρα» και θα δημιουργήσει δυνατότητες. Θα αλλάξει τον τρόπο εργασίας μας και, μπορεί (μπορεί, λέω) και να την κάνει πιο ποιοτική. Κι αυτό, χωρίς να υποτιμώ στο παραμικρό τα υπάρχοντα προβλήματα και την πραγματικότητα.

Έγραφα πέρυσι προεκλογικά: «Είναι κοινός τόπος, ότι το νομοθετικό πλαίσιο άσκησης της ελληνικής δικηγορίας έχει ξεπεραστεί. Θεσμοθετημένο μόλις το 1954, έλκει την νομιμοποίησή του στην προ του έτους αυτού εποχή». Είναι προφανές, ότι η άποψη αυτή είναι μειοψηφική. Η πλειοψηφική φαίνεται να θεωρεί, ότι το πλαίσιο του Κώδικα περί Δικηγόρων είναι επαρκές και προωθητικό, για την άσκηση της δικηγορίας του 21ου αιώνα. Κατά συνέπεια το υπερασπίζεται. Μόνον που ο Κώδικας περί Δικηγόρων τροποποιείται κι αυτός. Κι εκεί πρέπει να πούμε πράγματα. Όχι διά της αποχής…

ΥΓ. Το 2011 μετράω τρεις μήνες αποχής. Εάν σ’ αυτούς προστεθούν τα χρονικά διαστήματα των δικαστικών διακοπών, μένουν έξι μήνες εργασίας, με ό,τι σημαίνει αυτό. Αυτή τη μείωση εισοδήματος δεν θα μπορούσε καμμία «κακιά», ανταγωνιστική εταιρεία να μου την επιφέρει.

Advertisements

About dora tsikardani

Ντόρα Τσικαρδάνη, δικηγόρος. Αρχής γενομένης από τον «Ρήγα Φεραίο», κάπου στα τέλη του 1982, ξεκίνησα την διαδρομή μου στις λεωφόρους και τα σοκάκια της αριστεράς, πάντα κινούμενη στην περιοχή της ανανεωτικής τοιαύτης. Σήμερα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ. Απεχθάνομαι τους ολοκληρωτισμούς πάσης φύσεως. Μου είναι αδιάφορες οι καθαρότητες, προτιμώ τα υβρίδια.
This entry was posted in ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ and tagged , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to Επειδή η αποτελεσματικότερη μορφή ακύρωσης είναι η αυτοακύρωση

  1. Ο/Η vagos λέει:

    Υβρίδιο ! Ποιό το νόημα της λέξης; Μήπως «ύβρις» κατά της φύσης των πολιτικών πραγμάτων.
    Τα υβρίδια πως απαντούν στο ερώτημα Ένα λάθος αν το υποστηρίξουν περισσότεροι γίνεται σωστό; Πολλοί καλόγεροι όταν προσεύχονται κατά της ελονοσίας προσφέρουν περισσότερα από ένα χειρώνακτα που ρίχνει λίγο πετρέλαιο πάνω στο έλος;

    • Ο/Η tsikardani λέει:

      Ναι, παράγωγο της ύβρεως είναι. Σημαίνει το νόθο, το νοθογενές, αυτό που προέρχεται από έναν γονέα «μη νόμιμο». Στο ερώτημα που θέτετε, είναι σαφές, πως απαντώ εγώ: Ένα λάθος παραμένει λάθος, ανεξάρτητα από το εάν υποστηρίζεται από όποιες πλειοψηφίες. Και, σαφώς προτιμώς τον χειρώνακτα έναντι των προσευχομένων καλογήρων.

      • Ο/Η vagos λέει:

        Αφού πιάστηκε το νήμα, ας προχωρήσουμε λίγο πιο πέρα: Θα αυτοακυρωθούμε;Θα αφήσουμε τους καλογήρους να προσεύχονται και το χειρώνακτα να είναι μόνο μια ζωντανή μηχανή ή θα ασχοληθούμε με τη βελτίωση; Κι αν προτιμήσουμε το πρώτο έχει καλώς (έχει κακώς κατά την άποψή μου). Αν όμως προτιμήσουμε τη δεύτερη εκδοχή, ανακύπτουν μύρια όσα προβλήματα. Πως πρέπει να επέλθει η βελτίωση; Πιστεύω ότι δεν επινοήθηκε ακόμα η ακολουθητέα μέθοδος. Ούτε κι εγώ -αλοίμονο για την ανθρωπότητα-σκέφτηκα κάτι. Δεν ξέρω μήπως εσείς, στην πολιτική σας παράταξη, ξέρετε κάποια και μας το φυλάγετε για έκπληξη.

  2. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Η κίνηση προκαλεί και την αξιολόγηση και, άμα είσαι καλόγερος, απλά προσεύχεσαι γιατί κάποιοι άλλοι -κόμματα, κλίκες, συμφέροντα- στέλνουν άκριτα τον «οβολό» τους σε σένα. Δύσκολο το ξεβόλεμα και δυστυχώς δεν ξέρω τι μπορεί να μας σώσει. Ίσως η ίδια η κρίση!
    ΧΕΙΡΩΝΑΚΤΑΣ

    • Ο/Η vagos λέει:

      Η αποχή των δικηγόρων -και άλλων λειτουργών- επιδρά επί των αποφάσεων των κυβερνώντων, περίπου όσο και οι ικεσίες των γιόγκι ή των καλογέρων ή όσο το κούνημα της ουράς των ψαριών στον κυματισμό της θάλασσας. Αυτό έδειξε μέχρι τώρα η μακρά ιστορία των αποχών από το «λειτούργημα». Κι όμως επιμένουν κι ελπίζουν…Ας ελπίζουν…Τη εξαιρέσει εμού….Θα μου πείτε ότι αν δεν γινόταν κι οι αποχές θα διατρέχαμε τον κίνδυνο να μας βάλουν να σκουπίζουμε τα δικαστήρια και να ξεριζώνουμε αγριόχαρτα από τα χωράφια. Για «κοινωνική» προσφορά!!. Όπως στην Κούβα…Ή θα μας έβαζαν να κλαίμε ομαδικά άμα πέθαινε κανένας Μεγάλος, όπως στην Κορέα. Ή θα μας έντυναν στα Μπλέ να χαιρετάμε φασιστικά. Καλά είμαστε λοιπόν!!!

  3. Ο/Η dora tsikardani λέει:

    @vagos Είναι προφανές νομίζω, ότι αντιμάχομαι ακριβώς αυτήν την αυτοακύρωση. Πετυχημένα ή όχι, θα δείξει. Εξίσου προφανές είναι, ότι δεν μπορώ να απαγορεύσω στους καλογήρους να προσεύχονται. Η όποια λύση, οφείλει να είναι δημοκρατική και η δημοκρατία συμπεριλαμβάνει και προσευχές και ξόρκια και μαγικά. Στο χέρι μας είναι να επιλέξουμε μεθόδους και χώρους. Όσο για την παράταξή μου, όχι, δεν κρύβει καμμία έκπληξη, ευελπιστεί, ότι θα συμβάλλει σ’ αυτήν .

    • Ο/Η vagos λέει:

      Είναι παρήγορο, γενικά, να υπάρχει αυτός ο προσωπικός πολιτικός προβληματισμός και προπαντός η εξωτερίκευσή του.Βέβαια, καθ όσον με αφορά, δεν πέρασα από ένα τέτοιο στάδιο. Αλλά καθ΄όσον αφορά την παράταξή σου,(κι αφού φαίνεται να επιθυμείς μια τέτοια συζήτηση) αναρωτιέμαι αν έχει απόψεις επί θεμάτων πολιτικής που πιθανόν να χρειασθεί να εφαρμοτεί αύριο- μεθαύριο από μια κυβέρνηση συνεργασίας στην οποία πιθανόν να συμμετέχει, όπωςπ.χ.τι θα γίνει με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, τι θα γίνει με την κρατική ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων, τι θα γίνει με τους μετανάστες, τι θα γίνει με τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και συνδικαλιστές, τι θα γίνει με τη διοίκηση των πανεπιστημίων και πολλά άλλα. Αριστερή πολιτική δεν είναι να κάθονται οι βουλευτές της στα έδρανα της Βουλής αριστερά εν σχέσει με το πως βλέπει ο Πρόεδρος, ούτε να φοράνε μακριά κασκόλ, ούτε να αναπολούν το ΕΑΜ, την αναθεώρηση της συμφωνίας της Βάρκιζας και το Πολιτεχνείο.

  4. Ο/Η dora tsikardani λέει:

    Προσωπικά στις περιγραφές της αριστεράς και των αριστερών που κάνετε δεν αναγνωρίζω ούτε τον εαυτό μου, ούτε την παράταξή μου. Ούτε βρίσκω να υπάρχει κάτι προς αναπόληση στο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ κλπ. Μελετώ την ιστορία τους με εξαιρετικό ενδιαφέρον και προσπαθώ να διδάσκομαι απ’ αυτήν. Τώρα, για την παράταξή μου, νναι, έχει απόψεις, που είναι ανοικτές και σε περαιτέρω διαμόρφωση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s