Ηγεμονεύοντας πολιτικά, ηττηθήκαμε κατά κράτος


Εντάχθηκα στη σπουδάζουσα του Ρήγα περί τα τέλη του 1982, σχεδόν αμέσως με την μετάβασή μου στη Θεσσαλονίκη. Η ιστορική διαμάχη για το «ΠΟΝ» ή «ΚΟΝ» είχε οριστικά τελειώσει υπέρ του «ΕΚΟΝ», πράγμα που σήμαινε, ότι ο «Ρήγας» τυπικά ήταν κομμουνιστική νεολαία. Από την ένταξή μου και μετά δεν θυμάμαι ν’ ασχολείται κανένας με τη διένεξη αυτή, που είχε αφήσει την οργάνωση με τα μισά της μέλη. Το «Κ» είχε νικήσει το «Π», για να ηττηθεί στη συνέχεια κατά κράτος απ’ αυτό και να εξαφανιστεί απολύτως από την ιδεολογία, την κουλτούρα και το ήθος που εξέπεμψε η οργάνωση αυτή στη δεκαετία του 80 μέχρι την αυτοδιάλυσή της. Διατηρώντας πλήρως το κέλυφος της κομμουνιστικής διάρθρωσης και εργαλείων, όπως και το πάθος της παρέμβασης του ΚΚΕ(εσωτ) στα της χώρας, ο Ρήγας έφερε μαζί του την πιο ισχυρή αύρα νεωτερισμού, πολιτικού φιλελευθερισμού και μεταρρυθμισμού, που γνώρισα μέχρι σήμερα στη ζωή μου. Διατηρώντας και αξιοποιώντας πλήρως το αυξημένης αποδοχής και αίγλης αντιδικτατορικό, διαμόρφωσε στη δεκαετία του 80 ένα προφίλ φιλελεύθερο κοινωνικά και πολιτικά, κοσμοπολίτικο και ευρωκεντρικό. Σε ένα διεθνές περιβάλλον κυριαρχίας του διπολισμού και του πυρηνικού ανταγωνισμού, με  τα σύνορα υψωμένα παντού, να υψώνουν με τη σειρά τους εμπόδια στην κίνηση των ανθρώπων και στη διακίνηση των ιδεών, κατήγγειλε την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στη Μέκκα του κομμουνισμού. Σε ένα εθνικό περιβάλλον απόλυτης κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ και της λαϊκιστικής του  προσέγγισης των πραγμάτων, μπόλιασε την ελληνική νεολαία με αναλύσεις και παρεμβάσεις, όπως αυτές περί κοινωνικών κινημάτων, κινημάτων διαμαρτυρίας, νεολαίας. Φεμινισμός, δικαιώματα ομοφυλοφίλων, δικαιώματα των πάσης φύσεως μειοψηφιών, ηχούσαν επιεικώς παράταιρα σε ένα περιβάλλον, όπου πράσινα και γαλάζια καφενεία έστηναν νυχθημερόν επικές μάχες υψίστης σημασίας για την οικοδόμηση του εν Ελλάδι σοσιαλισμού, τη σχέση κέντρων και περιφέρειας, κατά Σαμίρ Αμίν, την αποπομπή των βάσεων από τα πάτρια εδάφη και την απελευθέρωση των Ελλήνων…  Μεταρρυθμισμός, όταν οι συνήθεις παρεμβάσεις αρκούνταν στην αποδοχή ή την καταγγελία: ποιος δεν θυμάται τον άσπρο «Θούριο» για την πανεπιστημιακή μεταρρύθμιση, να δίνει απάντηση με προτάσεις επί των προτάσεων…

Δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί σήμερα, όμως, στο διπολικό περιβάλλον  αυτό, η εκφορά και μόνον του λόγου αυτού, εύκολα και συχνά έφτανε σε ξυλοδαρμούς και βίαια επεισόδια εις βάρος των Ρηγάδων. Το αποτύπωμα της παρέμβασης αυτής βρίσκεται ανάγλυφο στα πάσης φύσεως ανεκδοτάκια της εποχής, όπως και στο περίφημο «ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ, ο κάθε σέξι νέος». Το αρνητικό του ανάλογο, στους χαρακτηρισμούς και τις βρισιές, των οποίων κατά καιρούς και κατά θέματα γίναμε δέκτες, και τα οποία, ίσως θα είχε κάποιο ενδιαφέρον, κάποια στιγμή, να ανθολογηθούν.

Είναι κοινά αποδεκτό, ότι ο Ρήγας, μειοψηφικός πάντα, άσκησε πολλαπλάσια επιρροή στη νεολαία, τόσο του μεγέθους του, όσο και της αντίστοιχης του ΚΚΕ(εσωτ), έχοντας αδιαμφισβήτητη αίγλη. Εισέφερε στην εποχή του πολιτικά ήθη απροϋπόθετης δημοκρατίας, αλλά και ανελέητου ανταγωνισμού τάσεων. Πολιτικό και κοινωνικό φιλελευθερισμό και ριζοσπαστικότητα, που σήμερα σοκάρει μάλλον περισσότερο από τότε. Διεθνικότητα, ευρωκεντρισμό και κοσμοπολιτισμό στην πολιτική αντίληψη και ανάλυση. Κουλτούρα και πολιτισμό. Τα φεστιβάλ του αποτελούσαν πολιτιστική πρόταση· οι αφίσες του, εικαστική παρέμβαση. Κοινωνική συμπεριφορά ελεύθερη, ελευθεριάζουσα και ελευθεριακή.

Στην τελική του φάση, τοις πράγμασι απομακρυνόμενος ολοένα και περισσότερο από την κομμουνιστική του μήτρα, ο «Ρήγας» διαμορφώθηκε σε μία σύγχρονη οργάνωση αριστερής νεολαίας, με ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή στα του κόμματος,  μέχρι την ένταξή του στην ΕΑΡ. Διαμορφώνοντάς τον, μας διαμόρφωσε με τη σειρά του με επιρροή κυρίαρχη και ευεργετική. Μόνον που η ελληνική κοινωνία επέλεξε και καλλιέργησε τα απολύτως αντίθετα, από εκείνα, που καλλιεργήσαμε εμείς. Ηγεμονεύοντας πολιτικά, ηττηθήκαμε κατά κράτος.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στο dim/art, για το αφιέρωμα στον Ρήγα Φεραίο.

Advertisements

About dora tsikardani

Ντόρα Τσικαρδάνη, δικηγόρος. Αρχής γενομένης από τον «Ρήγα Φεραίο», κάπου στα τέλη του 1982, ξεκίνησα την διαδρομή μου στις λεωφόρους και τα σοκάκια της αριστεράς, πάντα κινούμενη στην περιοχή της ανανεωτικής τοιαύτης. Σήμερα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ. Απεχθάνομαι τους ολοκληρωτισμούς πάσης φύσεως. Μου είναι αδιάφορες οι καθαρότητες, προτιμώ τα υβρίδια.
This entry was posted in ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s