Προφανώς, η τελευταία ομιλία μου στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ


Συντρόφισσες και σύντροφοι, καλημέρα.
Η σημερινή είναι ΚΕ προετοιμασίας του συνεδρίου. Ενός συνεδρίου, για το οποίο ξέρετε ήδη την άποψη τη δική μου, όπως και της Μεταρρυθμιστικής Τάσης στο σύνολό της. Είπαμε εξ αρχής, ότι το συνέδριο αυτό μπορεί μεν να γίνει, αλλά δεν θα είναι συνέδριο. Οι αποφάσεις της Οργανωτικής Επιτροπής για τον τρόπο ανάδειξης των συνέδρων το επιβεβαιώνουν δραματικά. Είπαμε, ότι το κόμμα χρειάζεται τον χρόνο του, χρόνο περίσκεψης, αναλογισμού και επαναπροσδιορισμού στόχων και προτεραιοτήτων και, ότι αυτός δεν ήταν ο χρόνος που διανύθηκε από την ήττα μέχρι σήμερα. Είπαμε, ότι δεν πρέπει το συνέδριο να εξελιχθεί σε συνέδριο – παρωδία, που το μόνο το οποίο θα παράξει θα είναι επιβεβαίωση του μηχανισμού και διάψευση ιδρυτικών αρχών και στόχων. Έχουμε την εντύπωση, ότι οι αντιρρήσεις μας αυτές δικαιώθηκαν στο σύνολό τους. Το διάστημα που μεσολάβησε εν αναμονή του συνεδρίου, επέδρασε διαλυτικά στον κορμό του κόμματος, εντείνοντας τα προβλήματα, των οποίων πομπωδώς επαγγέλεται η λύση. Όμως, οι λύσεις δεν προκύπτουν με αυτοματισμούς, συντρόφισσες και σύντροφοι. Ιδιαίτερα για τις συλλογικότητες, οικοδομούνται επί ειλικρινών συναινέσεων, καθαρών απόψεων, με πολλή και συστηματική δουλειά, με επιλεγμένους στόχους και αρχές. Κανένα σύμπαν δεν πρόκειται να συνωμοτήσει για μας, ιδιαίτερα, όταν το σύμπαν του κόμματος, παύει να είναι «σύμπαν».
Μόλις τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν, για να διαψευστούν στόχοι, οράματα, αρχές της ΔΗΜΑΡ. Μόλις τέσσερα χρόνια, για να αποδειχθεί, ότι το «άλλο» κόμμα της αριστεράς είναι άλλο ένα κόμμα ακόμη, ταλανιζόμενο απ’ όλα, όσα τη χαρακτηρίζουν παραδοσιακά. Επιτομή της κρίσης και των αντιφάσεών της και η ΔΗΜΑΡ, τέσσερα μόλις χρόνια χρειάστηκε για να γεννηθεί με τόσο κόπο, γεννώντας ελπίδα και αισιοδοξία και να αυτοδιαψευσθεί με τόση ευκολία. Χρειάστηκε τη συντριβή, για να μπορέσει να δώσει φέτος την περσινή απάντηση στους 58. Μόνον που φέτος, η απάντηση δίνεται σε σεληνιακό τοπίο. Με τα περσινά πολιτικά υποκείμενα είτε κατεστραμμένα, είτε διαψευσμένα. Χρειάστηκε τη συντριβή, για να ξεχάσει αρχές και φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, όπως ότι στον χώρο αυτόν της αριστεράς καλλιεργήθηκε συστηματικά ο σεβασμός στους θεσμούς. Ότι η προεδρία της δημοκρατίας δεν προβλέπεται από το σύνταγμα για να προκαλούνται κάθε πέντε χρόνια εκλογές, παράλληλα με τις ούτως ή άλλως προβλεπόμενες. Χρειάστηκε η συντριβή, (ή μήπως απλώς χρησιμοποιείται;) για ν’ ανθίσουν στο κόμμα απόψεις ήκιστα απέχουσες από κείνες που μας οδήγησαν στην έξοδο από τον ΣΥΝ και φτάνουν μέχρι και στον προβληματισμό, εάν καλώς φύγαμε.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, η πορεία του κόμματος, η ανάπτυξη και η εκλογική του συρρίκνωση υπαγορεύουν με εξαιρετική σαφήνεια τα συμπεράσματα. Αναπτυχθήκαμε για όσο και στο βαθμό που υπήρξαμε παρεμβατικοί στην κρίση, με εμπλοκή στα δύο μεγάλα πεδία: αυτό της κυβερνησιμότητας αυτής της χώρας και, αυτό της ανασύνθεσης του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου. Εγκαταλείποντάς τα (τι σύμπτωση, σχεδόν ταυτόχρονα και τα δύο) σηματοδοτήσαμε τη συρρίκνωσή μας.
Τώρα το κόμμα οδηγείται σε συνέδριο, για να απαντήσει σε όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τόσο αυτό, όσο και την ελληνική κοινωνία. Τα συνέδρια –μεταξύ άλλων- οφείλουν να προωθούν. Να ανοίγουν δυνατότητες. Όχι να τις κλείνουν. Πολύ φοβάμαι, ότι το επερχόμενο συνέδριο της ΔΗΜΑΡ απλώς θα κλείσει τη βεντάλια των επιλογών γι’ αυτήν, αντί να την ανοίξει. Ότι η πλειοδοσία σε θέματα «συνεδριακού» ενδιαφέροντος και αρμοδιότητας, από το εάν θα πρέπει η εκλογή ΠτΔ να προκαλέσει εκλογές, μέχρι και το τι θα ψηφίσει η Κ.Ο. του κόμματος είναι επιλογή πολιτικού ακρωτηριασμού, η οποία θα φέρει και τον αυτοχειριασμό.
Τούτων δοθέντων και με τις σκέψεις αυτές, βρίσκομαι σήμερα εδώ, για να μεταφέρω για τελευταία φορά την πρόταση της μετάθεσης σε απώτερο χρόνο του συνεδρίου του κόμματος, που κατατίθεται για τελευταία φορά από την ΜΕΤΑ και απηχεί τις απόψεις και των 26 μελών της ΚΕ. Δεν έχουμε την πρόθεση να διαταράξουμε τις εργασίες της προετοιμασίας του συνεδρίου, εφ’ όσον επιμείνετε σ’ αυτές. Για τελευταία φορά όμως, επαναφέρουμε το θέμα της αναβολής του συνεδρίου, για δύο ομάδες λόγων: ι) να δοθεί στο κόμμα ο απαραίτητος χρόνος αναστοχασμού και διαβούλευσης με τον εαυτό του και, ιι) να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο της επόμενης μέρας και τα χαρακτηριστικά του. Όπως αντιλαμβάνεστε, κομβικό πολιτικό σημείο της περιόδου είναι η εκλογή ΠτΔ, με όλα, όσα αυτή μπορεί να επιφέρει.

Διαβάζω λοιπόν, την πρότασή μας, η οποία κατατέθηκε ήδη χθες στην ΕΕ και σήμερα στην ΚΕ:

«Μετά το οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα η ΔΗΜΑΡ βρέθηκε και παραμένει σε πολύ δύσκολη θέση αντιμετωπίζοντας όχι απλώς, όπως ήταν αναμενόμενο, πολιτικά αδιέξοδα αλλά δυστυχώς και μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα.
Όσοι ανήκαμε στην μετασυνεδριακή μειοψηφία αντιμετωπίσαμε από την πρώτη ώρα την μεγάλη ήττα με συναίσθηση ευθύνης και σοβαρότητας, δεν επιζητήσαμε οποιαδήποτε αναγνώριση και δικαίωση των απόψεων που είχαμε διατυπώσει – άλλωστε τι αξία έχει η δικαίωσή μας μέσα στην συντριβή – σταθήκαμε με συντροφική αλληλεγγύη απέναντι στην ηγετική ομάδα παρά την ευθύνη της για τις πολιτικές που οδήγησαν στην κατάρρευση και προσπαθήσαμε να αναζητήσουμε λύσεις.
Η απάντηση της πλειοψηφίας απέναντι σε αυτήν την συνετή και υπεύθυνη στάση, ήταν προκήρυξη άμεσα συνεδρίου τον Σεπτέμβριο χωρίς, κατά γενική ομολογία, να υπάρχουν ούτε οι ελάχιστες προϋποθέσεις συγκρότησής του. Όλοι γνωρίζουμε ότι στην σημερινή του κατάσταση, το κόμμα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει αξιόπιστο Συνέδριο.
Θα αποφύγουμε σήμερα οποιαδήποτε κρίση για τους λόγους που ώθησαν την πλειοψηφία σε αυτήν την ακατανόητη επιλογή, για να αποφύγουμε κάθε οξύτητα και αντιπαράθεση. Σκοπός της παρέμβασής μας με την δήλωση αυτή είναι να ζητήσουμε, έστω τώρα την ύστατη ώρα, η Κ.Ε. να αναστείλει την διεξαγωγή του συνεδρίου και να το προσδιορίσει σε απώτερο χρόνο, όταν θα έχουν διαμορφωθεί τα αντικειμενικά δεδομένα της επόμενης περιόδου.
Όταν θα ξέρουμε δηλαδή επισήμως τις περί την Προεδρία της Δημοκρατίας προθέσεις ίσως και προτάσεις όλων των κομμάτων, όταν θα έχουν επίσης διαμορφωθεί προθέσεις αλλά και προτάσεις για τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, όταν θα έχουμε ευκρινέστερα διαμορφωμένο το πολιτικό κλίμα, όταν τελικώς θα έχουμε πιο καθαρό το ζήτημα ενδεχόμενων πρόωρων εκλογών ή όχι.
Είναι υποχρέωση της πλειοψηφίας να μην οδηγήσει την ΔΗΜΑΡ σε μία προβληματική διαδικασία, με την απουσία ενός σημαντικού τμήματος του κόμματος, και κυρίως χωρίς αποσαφηνισμένους προσανατολισμούς.
Το κόμμα δεν έχει σαφές σχέδιο και δεν θα το αποκτήσει σε Συνέδριο που θα συγκληθεί χωρίς τον αναγκαίο χρόνο για ευρύτερη συζήτηση στις γραμμές του, δηλαδή χωρίς στοιχειώδεις Συνεδριακές προδιαγραφές. Το Συνέδριο είναι ύψιστη κομματική διαδικασία. Ας σταθούμε σοβαροί απέναντί του.
Η ευθύνη της πλειοψηφίας αυτήν την ώρα είναι μεγάλη.

Ας αποφευχθεί η διάπραξη ενός ακόμα λάθους, με τις συνέπειες που θα έχει.
Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε σήμερα τίποτα περισσότερο από αυτήν την έκκληση».

Σας ευχαριστώ.

Advertisements

About dora tsikardani

Ντόρα Τσικαρδάνη, δικηγόρος. Αρχής γενομένης από τον «Ρήγα Φεραίο», κάπου στα τέλη του 1982, ξεκίνησα την διαδρομή μου στις λεωφόρους και τα σοκάκια της αριστεράς, πάντα κινούμενη στην περιοχή της ανανεωτικής τοιαύτης. Σήμερα, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ. Απεχθάνομαι τους ολοκληρωτισμούς πάσης φύσεως. Μου είναι αδιάφορες οι καθαρότητες, προτιμώ τα υβρίδια.
This entry was posted in ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s